Uitzendarbeid en precaire contracten in België: dezelfde rechten op overuren

Uitzendkrachten hebben recht op dezelfde arbeidsvoorwaarden als vaste werknemers van de gebruiker, inclusief overloon voor overuren. Dit is vastgelegd in de wet van 24 juli 1987 betreffende de tijdelijke arbeid.

Zowel het uitzendbureau als de gebruiker zijn verantwoordelijk voor de naleving van de arbeidswetgeving. De gebruiker is verantwoordelijk voor de arbeidsduur, het uitzendbureau voor de betaling van het loon.

Het PC 322 (uitzendarbeid) bepaalt de specifieke regels voor uitzendkrachten. De loon- en arbeidsvoorwaarden van het paritair comité van de gebruiker zijn echter van toepassing.

Opeenvolgende dagcontracten zijn strikt gereglementeerd. De werkgever moet kunnen aantonen dat de flexibele tewerkstelling gerechtvaardigd is. Bij misbruik kan de arbeidsrechtbank een vast contract vaststellen.

Werknemers met een contract van bepaalde duur hebben dezelfde rechten op overloon. De opeenvolging van CDD's is beperkt tot vier contracten over twee jaar, tenzij objectieve rechtvaardiging.

De Dimona-aangifte registreert het begin en einde van elke tewerkstellingsperiode. Discrepanties tussen Dimona en werkelijke prestaties vormen krachtig bewijsmateriaal.

Uitzendkrachten kunnen een vordering instellen tegen zowel het uitzendbureau als de gebruiker. De vakbond kan gratis bijstand verlenen.