Loonvordering bij de kantonrechter: stap voor stap (2026)

Arbeidszaken horen in Nederland thuis bij de kantonrechter, de kantonkamer van de rechtbank. Op grond van artikel 93 sub c van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) behandelt de kantonrechter alle zaken die voortvloeien uit een arbeidsovereenkomst — en dat ongeacht de hoogte van het bedrag. Of uw vordering nu 800 euro of 40.000 euro bedraagt, u bent bij dezelfde rechter aan het juiste adres.

Een belangrijk terminologisch punt: spreek in Nederland altijd van de kantonrechter. De "arbeidsrechtbank" is een Belgische rechtbank en bestaat hier niet; "prud'hommes" is Frans. Wie een Nederlands dossier voorbereidt, gebruikt de Nederlandse begrippen.

Het punt dat een loonvordering in Nederland echt toegankelijk maakt: "Een advocaat inschakelen is niet verplicht" bij de kantonrechter. U mag zelf procederen. U mag zich ook laten bijstaan door een jurist, een gemachtigde of uw vakbond. Dat drukt de drempel — en de kosten — aanzienlijk, zeker vergeleken met een gelijkwaardig dossier in Frankrijk of België.

Alles begint met een sluitend overzicht van uw werkelijk gewerkte uren, afgezet tegen wat op uw loonstroken staat. De bewijslast rust in beginsel op u als werknemer (hoofdregel van art. 150 Rv). Houd daarom dag voor dag bij hoeveel u werkte en verzamel ondersteunend materiaal: agenda's, roosters, WhatsApp-berichten, e-mails, badge- of inklokgegevens. Hoe concreter uw overzicht, hoe sterker uw dossier. Hoe u uw uren precies onderbouwt, leest u in het artikel over uw uren bewijzen en de urenregistratieplicht van de werkgever.

Voordat u naar de rechter stapt, stuurt u uw werkgever een schriftelijke aanmaning. Die brief heeft twee functies. Ten eerste geeft hij uw werkgever de kans alsnog te betalen. Ten tweede — en dat is cruciaal — stuit een schriftelijke aanmaning de verjaring (art. 3:317 BW): er begint een nieuwe termijn van vijf jaar te lopen. Zo voorkomt u dat oudere loonperiodes verjaren terwijl u nog aan het onderhandelen bent. Hoe u zo'n brief opstelt en waarom hij zo sterk is, leest u in het artikel over de stuitingsbrief.

Uw werkgever is wettelijk verplicht een deugdelijke registratie van uw werk- en rusttijden bij te houden (art. 4:3 Arbeidstijdenwet). Vraag die urenregistratie uitdrukkelijk op, het liefst al in uw aanmaning. Kan de werkgever geen betrouwbaar overzicht overleggen, dan werkt dat in uw voordeel: uw eigen urenoverzicht wordt dan vaak het uitgangspunt voor de rechter. De details van dit sterke argument staan in het artikel over de urenregistratieplicht.

Leidt de aanmaning niet tot betaling, dan volgt de procedure bij de kantonrechter. Een zuivere loonvordering wordt ingeleid met een dagvaarding: een exploot dat door een deurwaarder aan uw werkgever wordt betekend. De zaak wordt dan ten gronde behandeld.

Is de zaak spoedeisend — bijvoorbeeld doorlopend loon dat níét wordt betaald en waarvan u moet rondkomen — dan kunt u een kort geding (voorlopige voorziening) bij de kantonrechter aanspannen. Dat gaat sneller, maar levert een voorlopig oordeel op. In sommige arrondissementen bestaat daarnaast een laagdrempelige regeling zoals mediation of de regelrechter.

Een loonvordering omvat doorgaans meer dan alleen het kale achterstallige loon. U kunt vorderen:

• achterstallig loon, inclusief de daarover verschuldigde vakantiebijslag en eventuele cao-toeslagen;
• de wettelijke verhoging wegens te late betaling, oplopend tot maximaal 50% van het achterstallige loon (art. 7:625 BW) — de rechter kan dit percentage matigen, dus vraag het maximum en meld eerlijk dat de praktijk varieert;
• de wettelijke rente over het brutoloon, vanaf de vervaldag van elke loonbetaling.

De kosten van de procedure zelf — het griffierecht en het deurwaardersexploot — zijn beperkt. Wat u precies betaalt, staat in het artikel over de kosten van een procedure bij de kantonrechter. Bekijk ook wanneer uw vordering verjaart, in het artikel over de verjaring van uw loonvordering.