Odsetki za opóźnienie w wypłacie wynagrodzenia : wyłap niezapłacone godziny i kwotę

Kodeks pracy nie ustala własnej stawki odsetek. Odsyła w tym zakresie do prawa cywilnego. Zgodnie z art. 300 k.p., w sprawach nieunormowanych przepisami prawa pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli nie są sprzeczne z zasadami prawa pracy. Dlatego do spóźnionej wypłaty wynagrodzenia stosuje się cywilne przepisy o odsetkach za opóźnienie — art. 481 k.c.

Art. 481 § 1 k.c. formułuje zasadę bardzo korzystną dla wierzyciela: jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Innymi słowy — nie musisz wykazywać, że spóźniona wypłata Cię „kosztowała". Sam fakt opóźnienia wystarcza, by odsetki się należały.

Wysokość odsetek określa art. 481 § 2 k.c.: jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Stawka nie jest więc liczbą stałą — zmienia się wraz z decyzjami Rady Polityki Pieniężnej co do stopy referencyjnej NBP. Aktualną wysokość ogłasza Minister Sprawiedliwości w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym „Monitor Polski".

Wartość aktualna jest datowana. Od 5 marca 2026 r. odsetki ustawowe za opóźnienie wynoszą 9,25 % w stosunku rocznym — to suma stopy referencyjnej NBP (3,75 %) i 5,5 punktu procentowego. Wysokość tę ogłosiło obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z 8 kwietnia 2026 r. (M.P. 2026 poz. 367).

Ponieważ stawka zależy od stopy NBP, dla wcześniejszych okresów zaległości obowiązywały inne wartości — przy dłuższych zaległościach odsetki liczy się po kolejnych okresach, według stawki obowiązującej w danym czasie. Dla okresów przed marcem 2026 należy zastosować stawkę ogłoszoną wówczas w Monitorze Polskim; nie przenosi się jednej wartości wstecz.

Odsetki nalicza się od opóźnienia, czyli od dnia, w którym świadczenie stało się wymagalne, a nie zostało spełnione. Dla wynagrodzenia oznacza to termin z art. 85 § 2 k.p.: płatność najpóźniej w ciągu pierwszych 10 dni następnego miesiąca. Wynagrodzenie za dany miesiąc jest więc wymagalne najpóźniej 10. dnia miesiąca kolejnego — i od tej daty biegną odsetki za tę wypłatę. Przy wielu zaległych miesiącach odsetki liczy się osobno dla każdej raty, od jej własnej daty wymagalności, co przy dłuższym okresie wyraźnie podnosi łączną kwotę.

Załóżmy, że zaległość za jeden miesiąc (normalne wynagrodzenie wraz z dodatkiem) wynosi 1000 zł, a wynagrodzenie było wymagalne 10. dnia następnego miesiąca. Za każdy dzień opóźnienia biegną odsetki według stawki obowiązującej w danym okresie. Przy stawce 9,25 % rocznie (od 5 marca 2026 r.) rok pełnego opóźnienia to około 92,50 zł odsetek od tej jednej raty — a przy kilkunastu czy kilkudziesięciu zaległych miesiącach, z których każdy „starzeje się" osobno, łączna kwota odsetek rośnie znacząco. Ponieważ każda rata ma własną datę wymagalności i własny okres opóźnienia, najstarsze miesiące generują najwięcej odsetek. To kolejny powód, by nie zwlekać z dochodzeniem roszczenia.

Gdy okres zaległości obejmuje różne stawki, odsetki liczy się odcinkami — dla każdego przedziału czasu według stawki wówczas obowiązującej, ogłoszonej w Monitorze Polskim. Nie stosuje się jednej, dzisiejszej stawki do całego, wieloletniego okresu.

Warto rozróżnić trzy „odsetkowe" reżimy, bo tylko jeden dotyczy spóźnionej pensji:

• Odsetki ustawowe za opóźnienie (art. 481 § 2 k.c.) — NBP + 5,5 pkt = 9,25 % od 5.03.2026. To one dotyczą zaległego wynagrodzenia i nadgodzin.
• Odsetki ustawowe (kapitałowe) (art. 359 k.c.) — NBP + 3,5 pkt. To inna, niższa kategoria (odsetki „za korzystanie z kapitału"), nie za opóźnienie — nie stosuje się jej do spóźnionej pensji.
• Odsetki za opóźnienie w transakcjach handlowych — reżim B2B między przedsiębiorcami, odrębny akt prawny. Nie dotyczy stosunku pracy.

Do zaległego wynagrodzenia właściwe są zatem odsetki za opóźnienie z art. 481 § 2 k.c. — i to ich należy żądać obok należności głównej.